[FONT=Vazir, helvetica, sans-serif]بخش اول:پیش از ایران باستان
[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]ادبیات هر قوم و ملت در هر دوره تاریخی ملهم، از تحولات سیاسی،اجتمایی آنها می باشد،که تاثیرات عمیق این تحولات را می توان با مطالعه هر دوره ،در ذهن و فکر اجتماع مشاهده کرد.ایران در ادوار مختلف تاریخی همواره به عنوان منشاء ایجاد تحولات فرهنگی در سطح جهان جریان ساز بوده است.برای تحلیل درست موضوع نگاهی به پیشینه ادبیات و خصوصا شعر در ایران می پردازیم. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]با بررسی تاریخ ایران مقاطع ذیل به عنوان منشا پیدایش خط و ادبیات در این کشور مطرح میشوند: [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]1-پیش از دوران ایران باستان: [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]به استناد دست افزارهای سنگی سادهای که از انسان در مناطق شرقی و جنوب شرقی قارهی آفریقا به دست آمده است، از پیدایش انسان بر روی این کرهی خاکی حدود چهار میلیون سال میگذرد.این دوره را باستان شناسان دوره پارینه سنگی می نامند.سرزمین ما بدلیل موقعیت های طبیعی و شرایط خاص جغرافیایی فلات ایران جزو یکی از نخستین زیستگاه های انسان پیش از تاریخ به شمار می رود . از قدیمی ترین مکانهای سکونت انسانهای اولیه در ایران ، می توان حوزه ی رودخانه ی خراسان در شرق ایران را نام برد . قدمت آثار کشف شده در این ناحیه به یک میلیون تا 800 سال پیش از میلاد می رسد . همچنین آثار بسیاری از جمله تکه های استخوان و چاقوهای سنگی از دوره ی پارینه ی سنگی در غارهای ارتفاعات زاگرس کشف شده است که قدمت آنها هم به 200 تا 20 هزار سال پیش می رسد . [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]تحقیقات زمین شناسی نشان می دهد که حدود 10 هزار سال پیش ، در مرکز فلات ایران دریاچه ی وسیعی وجود داشت که با اتمام دوره ی بارندگی و آغاز خشکسالی ، رو به خشکی رفته و در نتیجه زمین های باتلاقی آن به چراگاه و چمنزار وسیعی تبدیل شده است . [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]با انجام این تغییرات جغرافیایی ساکنان فلات ایران ، به تدریج از درون غارها خارج شده و در مکانهای امنی مانند بالای تپّه ها به دور یکدیگر جمع شدند و برای خود خانه های کوچک گلی ساختند . آنان به مرور زمان دریافتند که به جزﺀ شکار از طریق کشاورزی و رام کردن حیوانات نیز می توانند برای خود غذا تولید کنند . اینان که تا آن زمان برای نگهداری آب و غذا فقط از ظروف سنگی استفاده می کردند ، موفق شدند که با شکل دادن گل خام و پختن آن ، نخستین ظروف سفالی را بسازند . [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]
[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]اولین رفتارهای فرهنگی انسان در ایران با ساخت ابزارهای سنگی گوناگون در دوران پارینه سنگی در حدودبیست هزار سال پیش آغاز شد.این دوران شامل سه مقطع:کهن،میانی و نوین می باشد.از حدود سیزده هزار سال پیش دوران فراپارینه سنگی در ایران آغاز می شود که در این دوران ابزار های سنگی کوچک تر وظریف تر از دوران قبل بوده و این تیغه ها بادسته های چوبی استخوانی یا شاخی که با قیر طبیعی اتصال یافته اند،تغییر شکل می یابد.آثار این دوران را می توان در غارهای "کمربند"،علی تپه"وهاتو در استان مازندران مشاهده نمود.با آغاز دوره نوسنگی از حدود نه هزار سال پیش تحولات شگرفی در شیوه زندگی ایرانیان رخ داد:تحول ابزارهای سنگی،پایان کوچ نشینی وآغاز روستا نشینی و شهر نشینی وساخت خانه های گلی، تهیه غذا از طریق کشاورزی و ساخت سفال دارای نقوش ساده هندسی اوج هنر این دوران محسوب میگردد. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]
[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]از مهمترین مکانهای باستانی متعلق به عصر نوسنگی فلات ایران ، می توان به تپّه های سیَلکِ کاشان ، گنج دره ی هرسین ،علی کش دهلران و تپّه های حاجی فیروز در نقده ی آذربایجان غربی اشاره کرد . تپّه ی سیَلکِ کاشان اولین بار در سال 1312 شمسی توسط پرفسور رومن گیرشمن فرانسوی مورد کاوش قرار گرفت . کشف معبد بزرگ پله ای شکل و آثار سفالی بسیار ، نشانگر وجود تمدنی هشت هزار ساله در این منطقه بود . نخستین ساکنان سیَلکِ ، مرده ها را در زیر خانه ها دفن می کردند و از آنجا که به نوعی به زندگی پس از مرگ اعتقاد داشتند ، درون قبرها ظروف و ابزاری برای استفاده ی مردها قرار می دادند .کشف فلز مس و اختراع چرخ سفالگری در اواخر هزاره ی پنجم پیش از میلاد ، شروع فصل جدیدی در زندگی بشر بود . مردم این دوره ، ابتدا از مس خام که به شکل معادن سطحی یافت می شد با روش چکش کاری ، ابزارهای کوچکی می ساختند اما به مرور زمان و با دستیابی به فناوری استخراج و ذوب فلز ، توانستند ابزار بزرگتر و کاربردی تری بسازند .از مهمترین مناطق باستانی در دوران شکوفایی صنعت فلز مس ، علاوه بر تپّه ی سیَلکِ کاشان می توان به تپّه های گیان نهاوند ، باکون فارس ، حصار دامغان ، قبرستان قزوین ، تلّ ابلیس ، تلّ یحیی در کرمان و تپّه های شوش در استان خوزستان اشاره کرد .گرچه ردپای بسیاری از تمدن های بزرگ حاشیه ی فلات ایران چون جیرفت و سیَلکِ ، در پی خشکسالی و هجوم اقوام بیگانه گم شد ، ولی همین اندک آثار باقی مانده ، خود بیانگر اوج شکوه و ذوق هنری ساکنان این سرزمین کهن است . [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]
[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]سفال-بدست آمده از تپه زاغه کاسه مرمری-بدست آمده از تپه زاغه [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]
[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] خانه روستایی-هزاره پنجم پیش از میلاد-تپه زاغه [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]پیش از مهاجرت آریاییان به فلات ایران،اقوامی با تمدن های متفاوت در ایران می زیسته اند.بطور کلی اقوام زیر درسکنه ی بومی فلات ایران پیش از ورود آریایی ها به شمار می آمدند : [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]گروه نخست مردمانی که از نواحی اطراف دریاچه ارومیه تا منطقه ی علیای رود دیاله شناسایی شدند و عبارتند از : ( گوتیان ) که به نواحی شرقی بیشتر گرایش داشته اند. ( لولوبیان ) که قلمرو آنها بیشتر به اطراف باختر گسترانیده شده بود و نیز ( کاسیان ) که در ناحیه ی جنوب غربی یعنی در منطقه علیای رود دیاله و کرخه ساکن بودند. گروه دوم ساکنان کرانه ی دریای مازندران که به ( کاسپیان ) معروفند . از دیگر ساکنین در حاشیه ی بحر خزر می توان به ( کادوسیان ) ، ( گیل ها ) ، ( تپوریان ) یا ( طبرستانیان ) و ( ماردها ) یا ( آماردها ) که در منطقه ای بین سرزمینهای تحت اشغال و سکونت تپوریان و کادوسیان مسکن داشته اند . و سومین گروه مردمانی هستند که در سواحل آبی جنوب فلات ایران یعنی در کرانه های خلیج فارس سکونت داشتند که اینها احتمالاً مردمانی تیره پوست بودند و علاوه بر این در دره های غربی کوه زاگرس ( حوریان ) زندگی می کردند که در میان این اقوام ( کاسیان ) از نظر پیشرفت و فرهنگ معیشتی دارای ویژگی های برجسته ای نسبت به اقوام دیگر بودند .کاسیان اندکی پیش از سال 1600 قبل از میلاد بصورت قومی از ارتفاعات ایران وارد بین النهرین شده و حوریان نیز در حدود سال 2200 پیش از میلاد در نیپور ( حومه بابل ) می زیستند و بعدها بصورت دسته های انبوهی به نواحی شرق دجله مهاجرت کردند . حوریان و کاسیان تمدن ارزشمند و چشمگیری نداشتند که مورد توجه و تقلید مردمان آن زمان قرار گیرد ..بررسی های باستان شناسی نشان میدهد،استفاده از خط و نگارش و بکار بردن نشانه ها ،معماری و بهره مندی از هنر و ادبیات از ویژگی های آن دوران بوده است.ساخت سفالینه های منقش و نیز یادگاری هایی چون "چغا زنبیل "اوج هنرعصر مورد بحث می باشد. ظهور ایلامیان در 3200 سال پیش از میلاد مسیح به عنوان اولین قدرت متمرکز در عرصه فلات ایران آغازی بر تاثیر فکر،هنر و تمدن مردم فلات ایران بر سایر تمدنهای اطراف همچون تمدن بین النهرین ومصر بود.سرزمین اصلی ایلامیان در شمال دشت خوزستان بوده و فر هنگ و تمدن ایلامی از شرق رودخانه دجله تا شهر سوخته در زابل واز ارتفاعات زاگرس مرکزی تا بوشهر بوده است.ایلامیان ساکنان اصلی دشت خوزستان هستند.برر سی های باستان شناسی نشان می دهد ایلامیان نخستین مخترعان خط در ایران هستند.ادبیات در دوران ایلامیان شامل سنگ نوشته هایی که در آنها به برخی از وقایع تاریخی از جمله جنگ ها اشاره دارند. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] زبان شناسی دوران پیش از ایران باستان:[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]براساس نظر "سرویلیام جونز" [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] زبانشناس،ادیب وخاورشناس انگلیسی درسال1786 درانجمن سلطنتی مطالعات آسیایی درکلکته،زبانها درخانوادههایی زبانی گنجانده شده اند و در این خانوادهها ،بسته به میزان همانندیها،نسبتهایی دوریا نزدیک با هم مییابند. بر این اساس خانوادههایِ زبانی ِبسیاری درجهان شناسایی گردیده [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]اند. امّا «سرچشمهیِیگانه»یِ زبانهایی که جونز بدانها پرداخته زبانی است هندواروپایی نام گرفت. این بدان معنا است که هم خانوادهیِ زبان های هندواروپایی تنها یکی ازخانوادههایِ زبانی جهان است. هیچ اثرنوشتاری از این زبان دردست نیست؛ امّا برپایهیِ اصول دانش زبانشناسی تاریخی آن رابا مطابقت دادنِ زبانهایِ نووکهن ِاین خانواده بازسازی نمودند. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]براساسِ نظریهای که محلِّ جدلهایِ بسیاری بوده،مردمان هندواروپایی درآغازدرسرزمینهایی میزیستهاندکه درکرانههایِ دریای سیاه یا جنوبِ سیبری بوده. باگذرزمان،رفتهرفته به دلیلهایی چند،این مردم ازهم جداشده وهریک به سویی میکوچند. فاصلههایِ جغرافیایی واقتضاهایِ زیستی هریک ازاین گروههایِ کوچکرده سبب میگشته زبانشان پیوسته از زبان ِدیگرهمزبانان هندواروپاییشان فاصله بگیرد. این فاصلههابه احتمال،درآغازلهجههاودرنهایت زبانهایی بهکل جداپدیدآورد. امّاپدیدههاومفهومهایی بنیادین دراین زبانهابودندکه از این دگرگونیهاجانی سالمتربه دربردهاند. عضوهای بدن،نام نسبتهایِ خانوادگی،برخی پدیدههای طبیعی،عددهاو... ازاین جملهاند.زبان هندواروپایی که خانوادهٔ زبانی متشکل ازچندصدزبان وگویش مرتبط است. بیشترزبانهای مردمان ساکن قارهٔاروپا،فلات ایران،آسیای میانه وشبه قاره هندازجملهٔ زبانهای هندواروپایی هستند.با وجود اینکه بیشتر زبان شناسان اعتقاد دارند زبان ایلامی که ریشه زبان مردمان فلات ایران می باشد ویکی از زبانهای رسمی هخامنشیان بوده است، زبانی مستقل می باشد،اما با نظریه سر ویلیمام جونز، زبان ایلامی از خانواده زبانهای هند واروپایی میباشد. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]از زبان مادی، زبان قوم آریایی ماد، که درغرب و شمال غرب ایران رایج بوده و اثر مکتوبی از آن در دست نیست وآنزبانی بوده که با زبان دوره ی بعد از خود که زبان پادشاهان هخامنشی ،تفاوتی نداشته و در نوشتههای مورّخان یونانی مانندکتسیاس ، هرودت و دینون به داستانهای عشقی و حماسی مادی و اشعار این دورهاشاره شده است. مثلاً داستان غنایی زَرْیادْرِس و اوداتیس را میتوان نامبرد که در مآخذ متعدّدی دیده میشود و به نظر بویس دارای اصل مادی است و بعدها در شاهنامه فردوسی به صورت داستانگشتاسب و کتایون بازتاب یافته است. داستانهای حماسی مادی، یا داستانهایمربوط به کوروش، شاه هخامنشی، از دیگر آثار ادبی مادی است. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]زبان سکایی: از زبان سکاها، که طوایفی ایرانی بودند و در دوسوی دریای خزر، دشتهای جنوب روسیّه و ماوراءالنّهر میزیستند، اثر مکتوبیبرجای نمانده است و آنچه می دانیم داستانهای عاشقانه ایست که سینه به سینه نقل شده است. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]خط شناسی دوران پیش از ایران باستان: [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]برای بررسی ریشه های شکل گیری خط در دوران پیش از ایران باستان نگاهی به تاریخ شکل گیری خط در جهان می اندازیم.بشر از زمانی که خواست آنچه را که میاندیشد نقش کند، در حقیقت قدم به دنیای نگارش گذاشت. در مرحله نخست تصویرهای واقعی را برای ارتباط کتبی ترسیم کرد و با این کار خط تصویری آغاز شد. تعداد فراوان تصویرها و عدم امکان نقش کردن مسائل عاطفی، کمبودهای این روش نگارش بود. کم کم تصویرها شکل سادهتر و نمادینتری به خود گرفتند و برای مفاهیم عاطفی علائمی قراردادی وضع شد. مثلا نقش دو پا نشانهٔ راه رفتن و چشم اشک آلود نشانهٔ اندوهگینی بود. مجموعه این تلاشها نوعی خط اندیشهنگار را در دسترس نگارندگان قرارداد. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]سپس در همین مسیر خط “هیرو گلیف” وارد عرصه نگارش شد. گستره انتشار آن بیشتر در مصر و در دست کاهنان بود. یونانیان چون این خط را اعجابآور و پر از رمز و راز پنهانی کاهنان مصر یافتند، این نام را بدان اطلاق کردند، که در زبان یونانی به معنی نوشته نشانههای مقدس است. سابقه خط هیروگلیف را تا هزاره چهارم پیش از میلاد نیز میتوان پیش برد. خط هیروگلیف را بر پاپیروس مینوشتند. پاپیروس از ساقههای فشرده نوعی نی به دست میآید و نیای کاغذ است. کلمات paper, papier , … در زبانهای غربی با این واژه ارتباط دارند. مصریان نخستین مصرفکنندگان پاپیروس بودند و نوشتافزار آنها نیز نوعی قلم نئ بود که آن را در مرکب سیاه یا قرمز فرو میبردند. این خط بیشتر افقی و از راست به چپ نوشته میشود و به ندرت از چپ به راست و گاهی از بالا به پایین. تصویر انسانها و حیوانات رو به آغاز خط دارد. بعدها خط هیروگلیف در مصر تحول مییابد و به سادگی میگراید و دو نوع خط هیراتیک (دینی) و دموتی (مردمی) از آن بوجود میآید. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]مرحله بعدی خط، خط میخی است. کهنترین اقوامی که در بینالنهرین زمینه خط میخی را فراهم کردهاند سومریها هستند، رد پای آنها از اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد در بینالنهرین دیده میشود. علم نجوم، تقسیم ساعت به ۶۰ دقیقه و دقیقه به ۶۰ ثانیه، مسائل هندسی و اوزان؛ میراثهای گرانبهایی هستند که این قوم برای آشوریها و بابلیها بر جای گذاشتند. سومریها چون پیوندی با همسایگانشان نداشتند از میان رفتند یا جذب اقوام سامی شدند. سومریها چون مصریها و چینیها، از نخستین اقوامی هستند که تمایل به ضبط گفتار و اندیشههایشان داشتند و برای این کار خط میخی را ابداع کردند. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]خط میخی آغازین سومریها شباهت به خط مصری دارد یعنی خط میخی در اصل نوعی خط تصویرنگاری بوده است، آن را بر روی لوح نقش میکردند و به همین دلیل رفته رفته تصویرها حالت سادهتر و زاویه مانندی به خود گرفتند و سرانجام علامتهای تشکیل دهنده این خط به صورت میخ درآمد. به جز تفاوتهای ظاهری خط هیروگلیف و خط میخی، تفاوت آشکار دیگر آنها در ابزار نوشتن است . برای نگارش خط هیروگلیف همان طور که گفتیم از پاپیروس و قلم نی و مرکب استفاده میشد درحالی که برای نوشتن خطوط میخی نیاز به لوحههای گلی نرمی بود که با قلم چوبی بر آن مینگاشتند و سپس لوحه را میپختند. [FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]از خط میخی سومری نخستین، خط میخی ایلامی منشعب میشود که برای نگارش زبان ایلامی که جزو زبانهای منفرد است ،از 2500سال قبل از میلاد تا 331بعد از میلاد به کار می رفته است.این خط از 130 نشانه ساخته شده است واز چپ به راست نوشته می شده است.