• توجه: در صورتی که از کاربران قدیمی ایران انجمن هستید و امکان ورود به سایت را ندارید، میتوانید با آیدی altin_admin@ در تلگرام تماس حاصل نمایید.

سفری به مناطق زیبای استان گلستان

Nicol

متخصص بخش گردشگری
جزیره ی آشوراده؛ گنجینه ی ملی بر باد رفته

DSC00102.jpg




2b.jpg




جزیره ی آشوراده؛ گنجینه ی ملی بر باد رفته

شبه جزیره ی میانکاله در بخش جنوب شرقی دریای خزر و شمال شرق شهرستان بهشهر واقع شده است. مساحت آن 68800هکتار و ارتفاع آن 20 متر پایین تر از سطح دریای آزاد است. این زیستگاه مجموعه ای از شن زارهای ساحلی، اراضی باتلاقی، آبگیر، مناطق جنگلی با پوشش درختچه های گز، تپه های شنی، جنگل انارستان، بوته های تمشک و سازیل است.
کل منطقه با وسعت 97200 هکتار در تاریخ 12/8/1348 به عنوان " منطقه ی حفاظت شده " تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در آمد. در تاریخ 21/5/1353 به دلیل دارا بودن ویژگی هایی چون جذب گونه های نادر و در معرض خطر انقراض پرندگان آبزی مهاجر، ارزش های آبزی پروری به خصوص در جهت تکثیر طبیعی و زاد و ولد ماهی کپور و کلمه، همچنین جاذبه های طبیعی خاص به " پناهگاه حیات وحش " ارتقاء یافت. شبه جزیره ی میانکاله، خلیج گرگان و آب بندان لپوزاغمرز در همین سال به عنوان تالاب های بین المللی کنوانسیون رامسر با وسعت 100000 هکتار به ثبت رسیدند. پناهگاه حیات وحش میانکاله با وسعت 68800 هکتار در سال 1355 از سوی یونسکواعتبار نامه ی شبکه ی " ذخیره گاه های زیستکره " جهان را دریافت کرد. این تالاب همچنین به عنوان منطقه ای مهم برای پرندگان توسط سازمان بین المللی حیات پرندگان شناسایی شده است. در این منطقه 126 گونه پرنده آبزی گزارش شده است که 40 گونه از نظر بین المللی دارای اهمیت بوده و از کانون های زادآوری اگرت، حواصیل، پرستو و گلاریول در فصل تابستان حمایت می کند. علاوه بر پرندگان می توان به پستاندارنی از قبیل شغال، گراز، گربه جنگلی و فک دریای خزراشاره کرد.
اما جزیره ی آشوراده که در منتهی الیه شرق شبه جزیره ی میانکاله و در شمال شرقی خلیج گرگان واقع گردیده است، بخشی از پناهگاه حیات وحش میانکاله با همان اختصاصات منحصر به فرد می باشد که پس از کشمکش های فراوان و تصمیمات اخیر دولت، به سازمان مناطق گردشگری واگذار گردید. ماجرا بدین ترتیب بود که بنیاد علوی ( وابسته به بنیاد مستضعفان و جانبازان ) در سال 1382 مدعی مالکیت 1960 هکتار از اراضی شبه جزیره میانکاله و جزیره آشوراده شد. در آذر ماه سال 1383 نیز علیرغم حاکمیت سازمان حفاظت محیط زیست بر مناطق حفاظت شده، بنیاد علوی 380 هکتار از اراضی جزیره ی آشوراده را با قیمت 19 میلیون تومان! ( در واقع با ارزش هر متر مربع 5 تومان یا 50 ریال ) به سازمان مناطق گردشگری واگذار کرد. این در حالی است که بر طبق اصل 45 قانون اساسی تالاب، جنگل ،مرتع و . . . در زمره ی انفال است. همچنین در ماده 31 قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع ( مصوب 14/3/1354 ) و همچنین ماده 16 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست ( مصوب 28/3/1353 ) مالکیت کلیه ی املاک متعلق به دولت در محدوده ی مناطق حفاظت شده و تالاب ها در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارد و این سازمان حتی حق واگذاری آنها را ندارد. حال چگونه این اراضی توسط بنیاد علوی به سازمان مناطق گردشگری واگذار شده، معلوم نیست.
اطلاعات ارائه شده در سایت سازمان مناطق گردشگری با نشانی اینترنتی www.tao.ir حاکی از آن است که این سازمان به دنبال ایجاد سه شبکه ی " دهکده ی جهانگردی " با محورهای کویر، زاگرس و البرز می باشد. بنابراین با توجه به تعریف مشخصی که سازمان مذکور از دهکده و شبکه ی دهکده ی جهانگردی ارائه می دهد، تخریب محیط زیست تنها به محدوده ی جزیره ی آشوراده ختم نمی شود. علاوه بر این، در سایتی که با نشانی اینترنتی www.ashooradeh.com توسط سازمان گردشگری راه اندازی شده است، 5 دهکده با عناوین ماهی، درنا، صدف، پروانه و حلزون برای طراحی، ساخت و اجرا در جزیره ی آشوراده در نظر گرفته شده و در هر کدام امکانات خاصی طراحی گردیده است. بدیهی است آگاهی و تنویر افکارعمومی به منظور حفاظت از محیط زیست با آموزش مستقیم در طبیعت نتیجه ی بهتری خواهد داشت اما این امر منوط به رعایت استانداردهای خاصی است که منجر به دخالت کمتر در محیط زیست و استفاده از تکنولوژی های سازگار با طبیعت می شود نه ایجاد هتل، رستوران، سایت های ورزشی و . . . آن هم در منطقه حفاظت شده و به منظور رفاه حال طبیعتگردان. اگر همان طور که در سایت سازمان مناطق گردشگری ذکر شده است یکی از ارزش های برنامه های سازمان مذکور حفظ محیط زیست و توسعه ی پایدار باشد، مساله ی فوق این امر را نقض می کند هر چند در روند پروژه( بنا بر اظهارات مسولان سازمان گردشگری ) یک مشاور خارجی و معمار طبیعت گرا حضور داشته باشد.آماری که سازمان مناطق گردشگری در خصوص تعداد بازدیدکنندگان در محور البرز ( جزیره ی آشوراده در این محور واقع شده است )پیش بینی می کند، 20 میلیون نفر در سال و حتی بیشتر از دو محور دیگر می باشد و با این وضع تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!
اما مهمترین مساله ای که این امر و کاهش مساحت پناهگاه حیات وحش میانکاله در پی خواهد داشت، تقلیل وتخریب زیستگاه است؛ یعنی وقوع مهمترین عامل نابودی گونه ها در جهان. بنابراین به نظر می رسد باز هم خود را حاکم بر طبیعت دیده ایم نه جزئی از آن.
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
نگاهی به استان گلستان *
استان زیبا و باصفای گلستان در شمال خاوری ایران واقع شده و محل سکونت یکی از بزرگ ترین و با سابقه ترین عشایر منطقه شمال خاوری ایران (ایل ترکمن) است. استان گلستان یکی از قطب های اقتصادی مهم کشور در زمینه کشاورزی، دام داری و صنایع وابسته به آن ها بوده و از معادن و صنایع با ارزشی نیز برخوردار است. پارک ملی گلستان که بزرگ ترین و با ارزش ترین پارک ایران است، درمحدوده این استان واقع شده و جنگل های خزری درمحدوده این استان به پایان می رسد. استان گلستان با دریای خزر ساحل دارد و از مواهب طبیعی چون سواحل دریا، جنگل های زیبا، کشتزارهای پررونق و باصفا و باغ های مطلوب برخوردار است. انواع جاذبه های طبیعی چون کوه، دریا، جنگل، آبشار، رودخانه، چشمه وانواع گونه های جانوری دراین استان قابل دسترسی و مشاهده است. به لحاظ این که این استان محل زندگی عشایر ترکمن ایران بوده، از جاذبه های متعدد اجتماعی چون جلوه های عشایر کوچ رو و آداب و رسوم حاکم بر آن ها، موسیقی سنتی و خاص منطقه به همراه انواع جشن ها و آیین ها برخوردار است. این استان هم چنین در مسیر عبوری زایرین بارگاه مقدس حضرت امام رضا(ع) قرارگرفته و موقعیت ترانزیتی این استان در کنار جاذبه های اکوتوریستی، تاریخی، فرهنگی و اجتماعی آن؛ استان گلستان را در ردیف یکی از پر توان ترین مناطق ایران در زمینه جهانگردی قرار داده است. به روایت تاریخ ، دین اسلام در اوایل قرن دوم هجری جایگزین دین مزدیسنا در طبرستان شده است . اکنون بیشتر ساکنان منطقه شیعه مذهب اند ؛ ولی در ناحیة ترکمن نشین گنبد و گرگان که در مجاورت با نواحی ترکمن نشین آسیای میانه قرار دارد اکثر اهالی سنی حنفی هستند . در استان گلستان ، اغلب گرگانی ها به زبان فارسی روان سخن می گویند . هر چند که در گذشته آنان زبان مخصوص به خود داشتند ، امابه مرور زمان ، این زبان به فراموشی سپرده شد . البته در قدیم دشت گرگان سرزمین مستقلی به شمار می رفته ولی چون در بین دو منطقة مازندران و خراسان واقع شده بود فرهنگ و زبانش از آن ها تاثیراتی هم گرفته است . در ترکمانان نیز زبان ترکمنی رایج است .
مکان های دیدنی و تاریخی
جاذبه های طبیعی استان گلستان عبارتند از: پارک ملی گلستان، تالاب گمیشان، پناه گاه حیات وحش میان کاله، آبشارلو، آبشار شیرآباد، آبشارباران کوه، آبشار زیارت، آبشار کبودوال، پارک جنگلی دلند، پارک جنگلی قرق، جزیره آشوراده، منطقه جنگلی نهارخوران و منطقه حفاظت شده جهان نما.
بناهای تاریخی و دیدنی این استان نیز عبارتند از: مسجد جامع، آرامگاه مختوم قلی فراغلی، امام زاده روشن، پل آقا قلا، امام زاده نور (اسحاق)، امام زاده هندیجان، بازار قدیمی، برج رادکان باختری، پنج شنبه بازار قلا، تورنگ تپه، جمعه بازارگرگان، جمعه بازار گنبد، دوشنبه بازارترکمن، سد اسکندری (دیوار دفاعی)، قلعه ماران، کاخ اختصاصی، کاخ شاهین، کاخ آغا محمد خان، مدرسه سردار، مدرسه دارالشفاء، مسجد گلشن، مسجد امام حسن عسگری (ع)، مسجد و مدرسه کریم آبشار، موزه گرگان و میل گنبد قابوس.
جاذبه های طبیعی و تاریخی بالا به همراه جلوه های زندگی مردم و عشایر منطقه که دیدنی های جذاب استان گلستان هستند در مجموع این منطقه را از توان بالای گردشگری برخوردار کرده است.
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
وجه تسمیه و پیشینه تاریخی
استان گلستان نام خود را از گرگان به گلستان تغییر داده و به نظر می رسد به علت آبادانی و صفای طبیعی این منطقه؛ نام گلستان به آن داده شده است. استان گلستان محل سکونت اقوام ترکمن است که بخش دیگری از این ایل بزرگ نیز در جمهوری ترکمنستان زندگی می کنند.
نام ترکمن نخستین بار در دایره المعارف چینی قرن هشتم میلادی آمده است. هم چنین ترکمن را نام قومی از اقوام زرد پوست ترک زبان دانسته اند که از چندین هزار سال پیش در شمال دریاچه «ایسیک گول» (بالخاش) در شمال مغولستان زندگی می کرده اند. نویسندگان ایران برای نخستین بار در قرن پنجم هجری قمری به قومی ترک نژاد به نام ترک یا ترکمانان که در آسیای مرکزی ساکن بوده اند، اشاره می کنند.
طوایف ترکمن «گوگلان»، «یمرلی» و «آل علی» در جلگه های «کوپت داغ» و بعدا «ساریق» ها، «ارساری» ها و «سالر» ها در اطراف قوچان و بجنورد از شهرهای خراسان سکنی گزیدند و «یموت» ها به سمت شمال خراسان و رود اترک روی آورده و در قرن شانزدهم میلادی، طوایف ترکمن تمام ساحل خاوری خزر تا گرگان را تصرف کردند. در سال های بعد که از اقتدار شاهان ایران و خوانین کاسته شد، ترکمن ها به تردیج سلطه خود را به طرف خاور تا مرو گسترش دادند. بدین گونه این سرزمین در طی چند قرن پهنه تاخت و تاز طوایف غز شده و توده های وسیع آن ها همراه مغول ها به ایران آمدند. با لشکرکشی تیمور به ایران و دیگر کشورهای مجاور، به همراه دیگر ایلات جا به جا شدند و با گذشتن از این سرزمین، بار دیگر همراه صفویه به ایران بازگشتند. پس از تیمور، سلسله های ترکمانان «قراقویونلو» وسپس «آق قویونلو» به عنوان نیرومند ترین گروه ها به ترتیب در باختر و شمال ایران و سپس در ایران مرکزی و جنوبی ظهور کردند.
در زمان صفویه، شاه عباس صفوی برای حفظ ایالات خاوری از تاخت و تاز ترکمن ها و ازبکان، کردهای جنگ جو را از ولایات باختری به این سامان کوچ داد و پنج ولایت کرد نشین در امتداد کلیه مرزها از استرآباد تا چناران به وجود آورد. اما کوچ کرد ها مانع تاخت و تاز ترکمنان نشد چرا که آن ها حریفانی هم زور بودند و هیچ یک از طرفین نمی توانستند به فتح نهایی دست یابند و این خطه هم چنان درگیر هرج و مرج باقی ماند. با وقوع جنگ های بین قبیله ای از یک سو و یورش خان های بخارا و خیوه از سوی دیگر، آشوب مناطق ترکمن نشین را فرا گرفت. این منازعات همراه با فشارهای امپراطوری روسیه به ویژه در مرزهای جنوب باختری، سبب افزایش سیل مهاجرت ترکمن ها به نواحی رود گرگان شد و این مهاجرت منجر به جنگ هایی بین ساکنان قبلی این نواحی با مهاجمان شد. براثر فشار طوایف یموت که به تازگی به این نواحی آمده بودند، طوایف گوگلان به سمت کوه های گلی داغ رانده شدند. باوجود مخالفت و نزاع بین ترکمن ها و همسایه های آن ها، ترکمن ها به تدریج تا قره سو و شمال خراسان را به تصرف خویش درآوردند. این طوایف که دربیش تر اوقات نقش مهمی در تعیین و تغییر حکومت های وقت ایفا می کردند، به سبب شیوه معیشت عشایری (دام داری و کوچ )، دراندک زمانی به مهاجمینی تبدیل می شدند که هر حاکمیتی ناگزیراز مقابله با آن ها می شد. ماموران سلسله قاجار که خود به کمک عشایر، به ویژه ترکمنان به حاکمیت رسیده بودند، با دست آویز قرار دادن شکایت مردم، بر ترکمن های یک جا نشین ظلم و ستم روا می داشتند. جنگ مرو بزرگ ترین حادثه سیاسی در تاریخ ترکمن ها در عصر قاجار به سال 1276 هجری قمری است. تمایل دولت روس به تصرف خانات خیوه، بخارا و نیز تحریکات انگلیس در افغانستان و لشکرکشی دولت ایران به منظور گرفتن مالیات و خراج از ترکمن ها را می توان از جمله دلایل شروع این جنگ دانست. ترکمن ها که قادر به پرداخت خراج نبودند به کمک خان خیوه ارتش قاجار را شکست دادند. در نتیجه از نفوذ دولت ایران بیش از پیش کاسته شد و این نواحی تحت تسلط ترکمن ها باقی ماند و تا مدت ها بعد از این واقعه، خان نشین های خیوه به همراهی ترکمن ها تا ناحیه خراسان می تاختند و پس از غارت شهرهای این نواحی، مردم زیادی را به اسارت می گرفتند. این تهاجمات را عباس میرزا قاجار با آزاد کردن تعداد زیادی اسیر ایرانی از چنگ ترکمن ها و به اسیری بردن عده زیادی از آن ها پاسخ داد.
این لشگرکشی دولت مرکزی که با خون ریزی توام بود به آرامش نسبی در منطقه منجر شد. پیش از آن که قرن نوزدهم پایان یابد، آخرین تزارهای روس با فتح تاشکند، بخارا، خان نشین خیوه و فرغانه، خان نشین های آسیای میانه را خراج گزار روسیه کردند و تنها بخشی از سرزمین ترکمن ها در کنار مرز ایران باقی ماند. در این زمان دولت روسیه طوایف یموت را که عمده ترین نیروی ترکمن ها محسوب می شد، با دست آویز تامین امنیت راه های تجاری سرکوب کرد. با شکست بزرگ ترکمن در سال 1300 هـ . ق، آخرین نقطه ترکمنستان و بقیه نواحی شمال خراسان (از دریای خزر تا رود تجن) به امپراطوری روسیه اضافه شد. امضا قرارداد تحدید مرز آخال (1301 هـ . ق) بین دولتین ایران و روس، مرز میان دو کشور را از روی نشانه های جغرافیایی تعیین کرد و زندگی ترکمن ها را که در آن هنگام در دو طرف مرز به امر کوچ مشغول بودند، مختل نمود.
با تحدید مرزها، ترکمنان حالت مردمی را یافتند که به دو دولت مالیات می دادند و در یک سو بخشی از خانواده و در سوی دیگر احشام و چوپانان ترکمنی زندگی می کردند. ترکمن ها که نمی خواستند مالیاتی به دولت روسیه بپردازند به ایران مهاجرت نمودند، اما دراین جا نیز با حکومت ایران که مایل به جمع آوری مالیات و محدود کردن قدرت نظامی و پایان دادن به اغتشاشات ترکمن ها بود، مواجه شدند. با این همه، گرچه پس از تحدید مرزها، ترکمن های اترک و گرگان رسما ایرانی محسوب می شدند، اما چنین می گفتند که هیچ ایرانی از مرز قلمرو آنان نمی گذرد، مگر این که ریسمانی به گردن داشته باشد.
درعرصه نبرد مشروطه خواهان و مستبدان، ترکمانان در صف مستبدان و مخالفین مشروطه قرار گرفتند و به غارت شهرها و روستاهای طرف دار انقلاب پرداختند. محمد علی میرزا- پادشاه قاجار- که بر ضد مجلس و مشروطه دست به کودتا زده بود، پس از برکناری، در میان ترکمن ها هم دستانی یافت و آن ها نیز به امید غارت و گسترش نفوذ خود به ولایات هم جوار، با او همراه شدند که با شکست ترکمن ها و پیروزی قوای مجاهدین مشروطه خواه، ترکمن ها به سرزمین های محل سکنای خود عقب نشینی کردند.
در دسامبر 1916 میلادی، سپاهیان روس با آتش و شمشیر در ادامه تعقیب ترکمن های ساکن آسیای میانه که دست به شورش زده بودند، از ولایت استر آباد گذشته و بی رحمانه یموت ها و زنان و کودکانشان را سرکوب کردند. حکومت ایران که قادر به برخورد با این مداخله نظامی روسیه نبود، درمقابل تصرف این نواحی و نیز برخوردهای نظامی عکس العمل نشان نداد و این نواحی عملا به دست روس ها افتاد.
پس از انقلاب اکتبر(1917. م) در روسیه، حکومت شوروی در سال (1918. م) سپاهیان روس را از ایران خارج کرد و مناطق اشغالی را به دولت ایران باز گرداند. ترکمن ها را در درازای تاریخ سراسر جنگ و ستیز، از آن هنگام که در متن های تاریخی برای نخستین بار نام آن ها ذکر شده، همه حکومت ها (حتی آن ها که خود ترکمن بودند) پس از به قدرت رسیدن سرکوب کرده اند. آن ها سال ها بین دو مرز ایران و شوروی سابق در حال رفت و آمد بودند و عملا در تابعیت هیچ کدام قرار نداشتند، گاه خراج گذار این دولت ها بودند و گاه مردم ساکن آن نواحی را غارت کرده و آنان را به عنوان برده خرید و فروش می کردند. ترکمن ها در میان خود نیز با دشمنی، جنگ و ستیز پایان ناپذیری بر سر چراگاه روبرو بودند. چنان که دشمنی بین آتابای ها و گوگلان ها، آتابای ها و جعفربای ها، تکه ها با گوگلان ها و …. پایان ناپذیر به نظر می رسید. این منازعات تا زمانی که اقدامات حکومت ایران یعنی گسیل ارتش به سوی ترکمن های یموت و گوکلان در سال 1303 هـ . ش به آخرین شورش ترکمن ها انجامید، ادامه داشت.
در این شورش، ترکمن ها در پی کسب استقلال سرزمین های ترکمن نشین بودند، که این امر به اتحاد تمامی قبایل ترکمن (یموت و گوکلان) منجر شده بود. از آن رو قبایل ترکمن که قرن ها بر سر آب و مرتع دام با یک دیگر درگیر بودند، دشمنی را کنار نهادند و به منظور ایجاد خود مختاری در نواحی ترکمن نشین، به نفاق بین ایل ها و طوایف پایان دادند. با این همه، با وجود قدرت نظامی قابل توجه ترکمن ها، دولت مرکزی ایران در سال 1304 هـ . ش با روش های مختلف و حمله نظامی و استفاده از سلاح های مدرن و تحریم اقتصادی، آن ها را سرکوب کرد. عده ای ازسران شورشی اعدام شدند و گروهی به آن سوی مرزها گریختند. حکومت مرکزی سرکوب خود را با سوزاندن آلاچیق ها و تخته قاپو کردن ترکمن ها تسریع کرد. گرچه با آغاز جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط متفقین و تضعیف دولت مرکزی، فرصتی کوتاه به دست آمد و گروهی از ترکمن ها نیز به زندگی کوچ نشینی روی آوردند، اما دوران آن کوتاه بود و با قدرت گیری مجدد دولت پایان گرفت. سرانجام فشارهای حکومت بر ترکمنان تعدیل یافت و به سبب جاذبه های اقتصادی و کشاورزی بعد از اصلاحات ارضی (سال 1341 هـ . ش)، گروهی از ترکمن ها به کشت و زرع و عده ای به شهرها روی آوردند. این قوم هم اکنون در صلح و صفا در محدوده استان گلستان زندگی می کنند و بیش تر آن ها یک جا نشین شده اند.
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
آداب و رسوم
استان گلستان با داشتن تاریخ کهن پنج هزار ساله و سکونت اقوام مختلفی چون فارس ، ترکمن ، ارامنه ، کرد ، بلوچ ، عرب و ... از تنوع قومی و فرهنگی خاصی برخوردار است به گونه ای که می شود چنین پنداشت استان گلستان خود ایرانی کوچک است این اقوام با این که هر یک ، فرهنگی ویژه به خود را دارا هستند ، سالیان سال است که به آداب و رسومی که برخی از آن ها مشترک بین این اقوام و برخی و برخی هم ویژة گروهی از آنان است .عید باستانی نوروز : این عید یکی از اعیاد باستانی و برجستة ایرانیان است که از گذشته ای دور تا به اکنون با مراسمی خاص برگزار شده است . در استان گلستان نیز از اوایل اسفند در برخی از نواحی گروه دو نفرة نوروزخوانان اشعاری را که به مناسبت فرارسیدن عید نوروز سروده شده می‌خوانند و از صاحبان منازل مژدگانی می‌گیرند . مردم مژدگانی دادن را شگون دانسته و مقدم آن ها را به عنوان پیام آوران بهار گرامی می‌دارند . در آخرین چهارشنبه هر سال هم با شادی به استقبال نوروز رفته و با روشن کردن آتش در چند نقطه و پریدن از روی آن را جشن می‌گیرند . همة گلستانی ها با هر قومیتی که دارند با پوشیدن لباس های نو و پهن کردن سفرة هفت سین در تعطیلات نوروز به دیدار یکدیگر می‌روند در روز سیزدهم نیز آن ها به دامن طبیعت رفته و نحسی سیزده باسیر در طبیعت از بین می برند .
عید قربان
این عید ، عیدی بزرگ برای مسلمانان است . در این عید ، ترکمن ها خانه های خود را آراسته و تزیین می نمایند . بهترین لباس های خود را پوشیده و شیرینی های گوناگون را فراهم می نمایند و چشم به راه مهمان می نشینند . این رسم ، به مانند عید نوروز باستانی ایرانیان است . در گذشته ، ترکمن ها تنها خوراک های گوناگونی را از گوشت پخته و آن ها را برای همسایگانشان می‌فرستادند و سال خوب و پربرکتی برای آنان آرزو می کردند . هم چنین در عید قربان پسران و دختران بیشتر از معمول به بازی می‌پردازند . از جمله این که تعدادی پسر و دختر در جایی گرد هم می ایند و با چند چوب و ریسمان ، تابی را که در اصطلاح محلی به آن سنجق می‌گویند . درست کرده و تاب می‌خورند و به دید و بازدید یکدیگر می‌روند . مردم توانگر فارس زبان استان گلستان هم قربانی کرده و این روز را جشن می‌گیرند .
ماه مبارک رمضان و عید فطر
ترکمن ها چند روز پیش از فرارسیدن این ماه گوسفند می کشند و همسایگان و خویشاوندان را برای تناول فرا می‌خوانند .
جشن شصت و سه سالگی
در بین مردم ترکمن مرسوم است که هر یک از مردان که به سن شصت و سه سالگی می رسد به پاس بزرگداشت شصت و سه سال زندگی حضرت محمد (ص) جشنی را به پا می‌دارد . این جشن که به زبان ترکمنی بدان آق قویون ( گوسفند سفید ) می‌گویند . با توجه به وضع مالی شخص برگزار کننده ممکن است مفضل یا مختصر باشد . حداقل این که باید با غذای مختصری آب گوشت از مدعوین پذیرایی شود و اگر هم صاحب جشن توانایی مالی داشت یک یا دو بره و گوسفند سفید یا بز را ذبح کرده و در میان خانواده ها تقسیم می‌کند . و گاه ممکن است مراسم کشتی و مسابقه اسب سواری هم ترتیب دهند . در مراسم کشتی گیری ، روستائیان دور دست نیز شرکت می کنند . به برندگان این مسابقات ، از طرف صاحب جشن یا خویشاوندان نزدیک او ، پول نقد یا پارچه و پیراهن به عنوان جایزه می دهند . ناگفته نماند که ترکمن ها در سفید بودن بز و یا گوسفندانی که برای این جشن قربانی می‌شود ، اصرار نمی ورزند .
رقص خنجر
در این رقص که با حرکات متهورانه ای هم همراه است ، ابتدا جوانان ترکمن لباس های سنتی خود را پوشیده به دور هم حلقه زده و دست به گردن یکدیگر می اندازند . بعد شمشیر دار در میان قرار گرفته و ذکر خوانده می‌شود . تعداد خاصی در عدد ذکرخوانان مطرح نبوده و گاه شش و گاه هشت نفر یابیشتر در میان می‌آیند و به ذکرخوانی می‌پردازند . این رقص زیبا که سراسر هیجان ، حرکات و فریاد است آن قدر ادامه پیدا می‌کند تا یکی از افراد از شدت التهاب غش کند و بیفتد . سپس شمشیردار به گوش او غزلیاتی می‌خواند تا به هوش آید .

موقعیت موزه - کاخ موزه - بنا نوع آثار تلفن ایام تعطیل گشایش (قدمت) نشانی
استان گلستان گرگان موزه گرگان باستان شناسی و مردم شناسی، سنگ نبشته 2222606 0171 -- 1367 میدان شهداء ، خ امامزاده عبداله
" گنبد قابوس میل گنبد اثر تاریخی 2227887 0172 -- 1377 (403-366 هـ.ق) پارک ش
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
لیست جاذبه های گردشگری استان گلستان *
شهرستان گرگان
1- موزه گرگان
2- مدرسه عمادیه
3- امامزاده نور
4- مسجد جامع گرگان
5- پارک جنگلی النگدره
6- جنگل رنگو
7- جنگل شصت کلا
8- باران کوه
9- آبشار دوقلوی زیارت
10- آبگرم زیارت
11- تورنگ تپه
12- پارک جنگلی ناهار خوران
13- پارک جنگلی قرق
14- روستای زیارت
15- ارتفاعات هزار پیچ
17- کارونسرای قزلق
18- روستای چهار باغ
شهرستان گنبد کاوس
1- میل گنبد
2- بقعه دانشمند
3- امامزاده یحیی بن زید
4- خرابه های شهر جرجان
5- میدان سوار کاری اسبدوانی
6- سد گلستان
7- بازارچه مرزی اینچه برون
8- تالابهای آلماگل،آلاگل،آجی گل
9- یاریم تپه
شهرستان مینودشت
1-آبشار لوه
2-قلعه بوقوتو
3-چشمه لال
4-آبشار گلستان
5-زیارتگاه پیربخش
6-غار کیارام
7-پارک ملی گلستان
8-پارک و جنگل باقرآباد
9-پارک جنگلی چهل چای یا آق چشمه
10-موزه حیات وحش پارک ملی
11-موزه تاریخ طبیعی پارک ملی

شهرستان بندرترکمن
1- جزیره آشوراده
2- تالاب گمیشان
3- اسکله بندرترکمن
4- پادگان روسها
5- قدمگاه بهاء الدین نقش بندی
شهرستان علی آباد کتول
1- آبشار کبودوال
2- جنگل زرین گل
3- امامزاده الازمن
4- امامزاده ساور کلاته
5- امامزاده معصوم آباد
6-امامزاده‌های ماهیان،گنو،زیلان،آخران
7- روستای سیامرز کوه
8- روستای افراتخته
9- ذخیره گاه جنگلی افراتخته
10- ذخیره گاه جنگلی سورکش
11- روستای سیارودبار
12- آسیاب قدیمی
شهرستان آق قلا
1- پل آق قلا
2- سد وشمگیر
3- تالاب اینچه
4-گل‌فشانهای‌قارنیارق، اینچه،نفتیجه
5- دیوار تاریخی گرگان

شهرستان کلاله
1-زیارتگاه خالدنبی
2-چشمه زاو
3-چشمه آق سو
4-مدرسه و مسجد کریم ایشان
5-زیارتگاه امام زاده عبدالله
6-آرامگاه مختوم قلی فراغی
شهرستان بندرگز
1- اسکله بندرگز
2- جنگل قل قلی
3- جنگل باغو
4- فانوس دریایی
5- چشمه قل قلی
6- جر کلباد
7- امامزاده حبیب الله
شهرستان کردکوی
1- آبشار دو آب
2- امامزاده روشن آب
3- امامزاده چهار کوه
4- امامزاده هزار منزل
5- امامزاده النگ
6- میل رادکان
7- جاده و پلهای شاه عباسی
8- پارک جنگلی امام رضا (ع)
9- دهکده توریستی درازنو
10- دهکده توریستی جهان نما
11- غار گنج خانه
12- غار جهان نما
13- دهکده رادکان و کنداب
14- خرابه های شهر تاریخی تمیشه
شهرستان آزادشهر
1- آق امام
2- پارک شهر
شهرستان رامیان
1- چشمه نیلبرگ
2- چشمه سید کلاته
3- چشمه گل رامیان
4-ارتفاعات قله ماران
5-آبشار شیر آباد
6-غار شیر آباد
7-گل رامیان
8-پارک جنگلی دلند
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
معرفي استان گلستان :


گلستان نام جديد سرزمين تاريخي است كه در طول تاريخ و تا سده هفتم هجري به نام ايالت گرگان و ار آن پس تا آغاز سده دهم به نام استرآباد و در نوشته هاي دوران اوليه اسلامي به نام ((جرجان)) و از اسفند 1316 گرگان ناميده شده‌است .
پيشينه تاريخي اين سرزمين به 7 هزار سال پيش و در غار كيارام واقع در روستاي ((فرنگ)) بخش گاليكش به دوران پارينه سنگي بر مي گردد .
استان گلستان در دوران تمدن اسلامي دانشمنداني همچون عبدالقاهر جرجاني و سيد اسماعيل جرجاني و بزرگاني چون سيد محمد باقر داماد استرآبادي (ميرداماد) و مير فندرسكي و سراينده بزرگ پارسي فخر الدين اسعد گرگاني سراينده ديوان وزين ((ويس و رامين)) را در دامان خود پرورانده است .
زيبائي ها و جاذبه هاي بكر و منحصر به فرد طبيعي در كنار آثار تاريخي ، فرهنگي و باستاني استان ، گردشگران را كه به قصد گردشگري تاريخي و آشنايي با سايت هاي باستاني پيش از تاريخ و دوران تاريخي استان و لذت بردن از شگفتي هاي آفرينش خداوند به پهن دشت سبز گرگان يا جنگل ها و تفرجگاه هاي طبيعي استان وارد مي شوند خرسند خواهند ساخت.
gonbad.jpg





ميل گنبد


موقعيت طبيعي و جغرافيايي :


استان گلستان با وسعتي حدود 20437 كيلومتر مربع و بيش از 5/1 ميليون نفر جمعيت داراي 11 شهرستان به نام هاي : گرگان-بندرگز– بندرتركمن – كردكوي– آق قلا – علـي آباد كتول – آزادشهر – راميان – گنبد كاوس– مينودشت – كلاله مي باشد .
شهرستان گرگان (مركز استان) از شمال به آق قلا ، از جنوب به استان سمنان ، از شرق به علي آباد كتول و از غرب به كردكوي ميل رادکان
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
مینودشت

مینو دشت در منتهی الیه شرق استان گلستان واقع گردیده است و از شمال با جمهوری ترکمنستان دارای 126 کیلومتر مرز مشترک، از جنوب با استان سمنان، از شرق با استان خراسان و از غرب با گنبد کاووس ارتباط دارد. این شهرستان دارای سه شهر مینو دشت، کالیکش و کلاله و چهار بخش و دوازده دهستان می باشد.
ناحیه مینودشت در گذشته "كبود جامه" و تا سال 1318 ه. ش. "حاجی لر" خوانده می‌شد. در نیمه دوم این سال به مینودشت تغییر نام داد و در سال‌های اخیر به شهرستان مستقلی تبدیل شد. درباره نامگذاری این شهر به حاجی لر، گفته‌اند كه محمد حسن خان جلایر اعلام استقلال كرد و خود را فرمانروای این ناحیه خواند. پادشاه ایران برای سركوبی او لشكر فرستاد، وی به دژ ماران پناه برد. یكی از معتمدین او به نام حاجی، با گرفتن رشوه از فرمانده لشكر اعزامی، محمد حسن خان را به دام انداخت. ماران كوه و پیرامون آن، به عنوان پاداش به حاجی واگذار شد و از این زمان، این سرزمین را "حاجی لر" نامیدند. درباره تغییر نام حاجی لر به مینودشت نیز گفته می شود: "رضا خان پهلوی" دوره سربازی خود را در اینجا می گذراند. شبی در خانه یکی از دوستان خود در این شهر میهمان شد. صاحب خانه در خواب دید روزی او پادشاه ایران می شود و خوابی که دیده بود برای رضا خان تعریف می کند که رضا خان در آن زمان حرف او را نمی پذیرد. پس از چندین سال که رضا خان پهلوی پادشاه شد به دیدن دوست خود به حاجیلر (نام قدیم مینودشت) آمد اما با خبر شد که دوستش به دیار باقی شتافته است رضا خان در حین برگشت به تهران دستور داد نام حاجیلر را به مینودشت تغییر دهند و از آن پس نام این شهر مینودشت شد.
این شهرستان دارای دیدنی های فراوانی است که از آن میان می توان به موارد زیر اشاره نمود: آبشار لوه، قلعه بوقوتو، چشمه لال، آبشار گلستان، زیارتگاه پیربخش، غار كیارام، پارك ملی گلستان، پارك و جنگل باقرآباد، پارك جنگلی چهل چای یا آق چشمه، موزه حیات وحش پارك ملی، موزه تاریخ طبیعی پارك ملی، میل گنبد، بقعه دانشمند، امامزاده یحیی بن زید، خرابه های شهر جرجان، میدان سوار كاری اسبدوانی، سد گلستان، بازارچه مرزی اینچه برون، تالابهای آلماگل، آلاگل و آجی گل، یاریم تپه و قلعه ماران.
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری

کردکوی

یکی دیگر از شهرستان های استان گلستان کردکوی است. نام قدیمی كردكوی "تمیشه" بوده كه به بخش غربی گرگان اطلاق می‌شده است. در اواخر زمامداری تیموریان و اوایل دوره صفویه، گروهی از عشایر كردستان به این محل كوچانده ‌شدند. به همین دلیل ابتدا به كرد محله و سپس به كردكوی معروف گردید.
برج رادكان غربی، آبشار دو آب، امامزاده روشن آب، امامزاده چهار كوه، امامزاده هزار منزل، امامزاده النگ، جاده و پلهای شاه عباسی، پارك جنگلی امام رضا (ع)، دهكده توریستی درازنو، دهكده توریستی جهان نما، غار گنج خانه، غار جهان نما، دهكده رادكان و كنداب و خرابه های شهر تاریخی تمیشه از جمله مراکز گردشگری این شهرستان می باشد.
گنبد کاووس

نام این شهر از نام "قابوس بن وشمگیر" (366-403 ه. ق.)، یكی از حاكمان آل زیار گرفته شده كه از سال 315 تا 470 هجری قمری در گرگان و طبرستان حكومت داشتند. جرجان در اثر تهاجمات تیموریان و مغول‌ها از بین رفت و بعدا شهر گنبد بنا گردید كه در سال 1316 هجری شمسی گنبد كاووس نامیده شد. نقشه اصلی این شهر در اوایل سلطنت رضاخان توسط مهندسان آلمانی طراحی و به مرحله اجرا گذاشته شد و از شهرهایی است كه با اصول شهرسازی مدرن طراحی شده و فاقد هرگونه معابر تنگ و پر پیچ و خم است. این شهر امروزه از شهر‌های زیبا و دیدنی استان گلستان محسوب می‌شود.
از جمله دیدنی های این شهرستان می توان به؛ آبشار شیرآباد، پارك جنگلی دلند، میل گنبد قابوس و جمعه بازار اشاره کرد.
گرگان

شهرستان گرگان از شمال به شهرستان آق قلا، از شرق به شهرستان کردکوی و بندر ترکمن و از جنوب به ارتفاعات شاهکوه و استان سمنان محدود است. زبان اصلی مردم گرگان گویش زیبا و دلنشین استرآبادی است و جمعیت فعلی آن دارای تنوع فراوان و ترکیبی از قومیت های بومی و محلی؛ قاجار، ترک سادات، بلوچ، سیستانی، دیلمی، مازندرانی، سبزواری، کاشمری، شاهرودی، بسطامی و اقوام ترکمن و قزاق می باشد.
مطالعات انجام شده نشان می‌دهد كه در قدیم شهری به نام گرگان (جرجان) كه رودخانه گرگان نیز از میان آن می‌گذشت وجود داشت كه نیمه شرقی آن را گرگان و نیمه غربی آن را "بكر آباد" می‌نامیده‌اند. این شهر در قرن چهارم هجری قمری مخصوصاً در زمان "شمس المعالی قابوس بن وشمگیر" اهمیت و شكوه خاصی داشت. در این دوره دانشمندانی همچون ابوعلی سینا، ابوریحان بیرونی و ابوبكر خوارزمی در این شهر پیرامون مسائل علمی به بحث و مجادله می‌پرداختند. این شهر از قرن چهارم هجری قمری به بعد اهمیت خود را كم كم از دست داد و در اثر حمله مغول تخریب و در دوره‌های بعد به خرابه‌ای مبدل گشت. گرگان قدیم (جرجان) یكی از پایتخت‌های آل زیاریان بود. آرامگاه قابوس زیاری كه در سمت شمال شهر گنبد واقع شده؛ در زمان قدیم داخل شهر جرجان قرار داشت. گرگان در دوره قبل از اسلام نیز یكی از ایالت‌های مهم ایران محسوب می‌شد كه در بیشتر ادوار، ایالتی مستقل به حساب می‌آمد.
این شهر تا اواخر دوره قاجاریه به نام استرآباد مشهور بود و بعد از دوره قاجاریه گرگان نامیده شد. استرآباد را در زمان صفویه دارالمومنین می‌نامیدند، زیرا سادات زیادی در آنجا سكنی و حكومت داشتند. در دوره قاجاریه این ناحیه تمركز ایل قاجار بود. بعد از آن به تدریج جلوه‌های شهری جدید و مدرن در آن نفوذ كرد و در دهه‌های اخیر به اوج خود رسید.
بازارها، مناطق حفاظت شده، اماکن و ابنیه تاریخی و فرهنگی و صنایع دستی؛ زمینه مناسبی برای جذب مسافر جهانگرد و ایجاد مراکز تفریحی را در این شهرستان فراهم آورده است. این شهرستان دارای مراکز گردشگری فراوانی است که از میان آنها می توان به موارد زیر اشاره نمود:
موزه گرگان، مدرسه عمادیه، امامزاده نور، مسجد جامع گرگان، پارك جنگلی النگدره، جنگل رنگو، جنگل شصت كلا، باران كوه، آبشار دوقلوی زیارت، آبگرم زیارت، تورنگ تپه، پارك جنگلی ناهار خوران، پارك جنگلی قرق، روستای زیارت، ارتفاعات هزار پیچ، كارونسرای قزلق، روستای چهار باغ، تالاب گمیشان، آبشار باران كوه، منطقه حفاظت شده جهان نما، پناهگاه حیات وحش میانكاله، كاخ اختصاصی، کاخ شاسمن، كاخ آغامحمدخان، پل آق قلا، تورنگ تپه، سد اسكندری، بازار قدیمی گرگان، جمعه بازار،
مسجد جامع، مسجد گلشن، مسجد امام حسن عسگری‌، مدرسه سردار، مدرسه دارالشفاء، امامزاده روشن، امامزاده نور (اسحاق)، امامزاده هندیجان.
آزادشهر

آزاد شهر با مساحت 871 كیلومتر مربع، از شمال به شهرستان گنبد كاووس، از غرب به شهرستان علی آباد، از شرق به شهرستان مینودشت و استان خراسان و از جنوب هم به شهرستان رامیان و استان سمنان محدود شده است.
این شهرستان با دارا بودن آب و هوای معتدل كوهستانی و همچنین وجود مراکز گردشگری همچون آق امام و پارک شهر، یکی از شهرهای چذاب و دیدنی استان است.
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
رامیان

یکی دیگر از شهرستان های استان گلستان، شهرستان رامیان است که از نظر طبیعی به دو قسمت جلگه‌ای و كوهستانی تقسیم می‌شود و دارای منابع جنگلی غنی و چشم‌اندازهای زیبا است. مردم این شهرستان به زبان های تركی و فارسی تكلم می‌نمایند. ساكنین این منطقه از دوره صفویه برای جلوگیری از هجوم ازبك ها به شمال ایران کوچ داده شده‌اند.
از جمله دیدنی های این شهرستان می توان موارد زیر را نام برد:
چشمه نیلبرگ، چشمه سید كلاته، چشمه گل رامیان، ارتفاعات قله ماران، آبشار شیر آباد، غار شیر آباد، گل رامیان و پارك جنگلی دلند.
علی‌آباد

شهرستان علی آباد از شهرستان های مرکزی استان گلستان است که از جانب غرب و شمال با شهرستان گرگان، از طرف جنوب با شهرستان شاهرود واقع در استان سمنان و از طرف شرق با شهرستان گنبد ارتباط دارد. مساحت این شهرستان بالغ بر 1163 کیلومتر مربع می باشد و از نقطه نظر تقسیمات داخلی استان دارای یک بخش، دو دهستان و یک شهر می باشد.
این شهرستان به دلیل داشتن موقعیت طبیعی مرتبط با مناطق جنگلی از نظر جاذبه های گردشگری موقعیت مناسبی دارد. تفرجگاه جنگلی کبودال در 5 کیلومتری جنوب شهر علی آباد واقع گردیده؛ این مکان در حاشیه رودخانه ای است که سرچشمه آن در مسیر رودخانه با داشتن آب زلال و شفاف از دره ای با درختان انبوه جنگلی عبور نموده و محیط با صفایی را ایجاد نموده است. وجود سکوهای اقامت موقت برای نصب چادر و اجاق های طبخ غذا، جاذبه بیشتری برای جلب گردشگری و مشتاقان طبیعت فراهم آورده است.
از جمله دیگر مراکز دیدنی این شهرستان می توان به موارد زیر اشاره نمود:
آبشار كبودال، جنگل زرین گل، امامزاده الازمن، امامزاده ساور كلاته، امامزاده معصوم آباد، امامزاده‌های ماهیان، گنو، زیلان و آخران، روستای سیامرز كوه، روستای افراتخته، ذخیره گاه جنگلی افراتخته، ذخیره گاه جنگلی سوركش، روستای سیارودبار و آسیاب قدیمی.
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
معرفي:
اين استان در بين استان هاي مازندران، سمنان و خراسان شمالي قرار دارد و مركز استان، شهرستان گرگان است.

بخش بيشتر استان گلستان آب وهواي معتدل خزري (مديترانه اي) دارد ولي جلگه گرگان به لحاظ مجاورت با صحراي تركمنستان، دوري از دريا و كاهش ارتفاعات، آب وهواي نيمه بياباني و گرم دارد.
جنگل هاي مرطوب دامنه هاي شمالي البرز در مشرق به جنگل هاي مينودشت و گلستان مي رسد. قله چالويي شاه كوه از مهم ترين قله هاي استان گلستان است كه ارتفاع آن 3750 متر مي باشد. مراتع عمده قشلاقي استان در جلگه گرگان است كه بين رودخانه گرگان و مركز تركمنستان قرار دارند.

شهرستان ها:
گرگان، بندرتركمن، بندر گز، علي آباد، كردكوي، گنبدكاووس، مينودشت.

جاذبه هاي گردشگري:
- پل آق قلا، گرگان
- گنبد قابوس، گنبد كاووس
- برج رادخان غربي، كردكوي
- مسجد جامع گرگان، گرگان
- امامزاده نور (عشاق)، گرگان
- ساحل درياي خزر
- پارك ملي گلستان، گرگان
- آبشار لوه، مينودشت
- شهر تاريخي جرجان
- جزيره آشوراده

پارك ملي گلستان:
اين پارك نخستين پاركي است كه عنوان پارك ملي را در ايران به خود اختصاص داده است. اين پارك جنگلي- كوهستاني در حوزه استان هاي گلستان، سمنان و خراسان واقع شده است. پارك ملي گلستان به دليل ارزش هاي بي شمار طبيعي، جنگل هاي سرسبز و گونه هاي متنوع گياهي و جانوري با پارك هاي مشابه خود در جهان برابري مي كند.

آشوراده:

ASHORA_DEH_000.jpg


شبه جزيره آشوراده از توابع شهرستان بندرتركمن است كه در 25 كيلومتري گرگان واقع شده است. اين جزيره زيستگاه مناسبي براي انواع جانوران و همچنين فعاليت هاي توريستي و گردشگري محسوب مي شود. آب وهواي اين شبه جزيره معتدل و مرطوب و زبان مردم آن فارسي و تركي است.

برج قابوس:
gahbous.jpg

اين برج از بهترين بناهاي تاريخي سده چهار هجري و بلندترين برج آجري جهان است كه در سال 397 هجري قمري به دستور شمس المعالي قابوس بن وشمگير به شكل استوانه اي روي يك صفحه دايره اي شكل بنا شده است. بلندي اين برج 51 متر است و گنبدي مخروطي شكل دارد.

پل آق قلا:
اين پل در 18 كيلومتري شمال گرگان و در ابتداي بافت قديم شهر آق قلا و روي رودخانه گرگان احداث شده است. پايه هاي اين پل از دوره سلجوقي باقي مانده است و در زمان صفويان بر روي پايه هاي به جاي مانده، پل جديدي احداث شد. اين پل 60 متر طول و 30/4 متر عرض دارد و از آجر ساخته شده است.

شهر تاريخي جرجان:
شهر تاريخي جرجان يا شهر سفال هاي زرين فام يكي از مهم ترين شهرهاي اسلامي است كه در اوج شكوفايي و تمدن خود جزو چهار شهر بزرگ اسلامي بوده است. اين شهر داراي بقاياي معماري هاي مسكوني، صنعت و كارگاهي از قرون چهارم، پنجم تا قرن هشتم هجري قمري است. اين شهر در شهرستان گنبد كاووس جاي گرفته است و 200 هكتار وسعت دارد.
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
از اين مناظر در مسير گلستان شاهرود زياد به چشم مي خورد.


VBB09022.jpg
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
70-1.jpg
Trans.gif



پارك نهارخوران , گرگان : نهارخوران قديمى ترين تفرجگاه استان گلستان در گرگان است كه بسيارى از ايرانيان با آن آشنايى دارند. نهارخوران در 4 كيلومترى جنوب شهر گرگان واقع شده است. اين پارك مجموعه اى از فضاهاى جنگلى در اطراف جاده و همچنين حاشيه رودخانه و محدوده هاى تاسيسات شهردارى و جهانگردى را شامل ميشود كه از سال 1338 توسط سازمان جنگلها و مراتع كشور به منظور تامين تفرجگاه اهالى گرگان در اختيار شهردارى گرگان قرار داده شده است.
اين مجموعه بدليل موقعيت خاص جغرافيايى و واقع شدن در دو دامنه پر شيب، داراى آب و هواى مناسبى ميباشد و همواره پذيراى گردشگران بسيارى است.
در حال حاضر اين مجموعه داراى رستوران و مهمانسرا متعلق به شهردارى و سازمان ايرانگردى و جهانگردى است، كه در آن چند هتل و دهها ويلا نيز وجود دارد
 

Nicol

متخصص بخش گردشگری
بررسي باستان‌شناسان در شهر كلاله در ستان گلستان تا كنون به شناسايي 130 محوطه و تپه تاريخي و پيش از تاريخ منجر شده است.اين كشف ،تاريخ كلاله را به 7500 سال پيش رساند. در اين بررسي ها كه به منظور تهيه نقشه باستان‌شناسي كشور صورت مي‌گيرد، يك سد ساساني كه از تاج آن 600 متر آن باقي مانده است و يك مدرسه و مسجد قاجاري شناسايي شد.


44259-113938.JPG


کلاله
گلستان_خبرگزاري ميراث فرهنگي_گروه ميراث فرهنگي_عمليات بررسي و شناسايي باستان‌شناسان سازمان ميراث فرهنگي، صنايع‌دستي و گردشگري گلستان به شناسايي 135 محوطه و تپه 7500 سال پيش تا دوران معاصر در شهر كلاله منجر شد.

"اسماعيل صفري"، سرپرست بررسي‌هاي شهر كلاله در گفتگو با ميراث‌خبر از شناسايي 135 محوطه، تپه و بنا متعلق به 7500 سال پيش تا به امروز خبر داد.

به گفته وي وجود چند رودخانه در شهر كلاله باعث شده سكونت هاي بيشماري در دوره هاي مختلف در اين شهر تشكيل شود.

صفري شهر كلاله را از لحاظ وسعت يك چهارم استان گلستان دانست و افزود:«زمان و اعتبار براي شناسايي اين شهر بسيار محدود بود و تا كنون بخش كوچكي شناسايي و بررسي شده است. »

به گفته وي در صورت تصويب اعتبار بررسي ها از سر گرفته شود.

باستان‌شناسان در اين بررسي ها يك سد ساساني كه از تاج آن 600 متر آن باقي مانده است و يك مدرسه و مسجد قاجاري را شناسايي كرده‌اند.

اين بررسي ها در ادامه تهيه نقشه باستان‌شناسي استان گلستان با هدف تهيه نقشه باستان‌شناسي كشور انجام مي‌گيرد
 
بالا